Van onzeker veulentje naar  showpony |3 weeks out

It’s getting closer and closer! Ongelooflijk hoe snel deze weken gaan als ik eraan terugdenk. Dat onderbuik gevoel van spanning is erg aanwezig en dat maakt het ook ontzettend spannend.

Vaak lees ik blogs van andere vrouwen maar merk dat veel meiden alleen maar positieve dingen wegzetten, terwijl ik deze voorbereidingen zo verschrikkelijk zwaar vind. Soms denk ik dan, ben ik zwak, kleinzerig of stel ik me aan? Ook krijg ik soms berichten op Instagram binnen van jonge meiden die zeggen dat ze dit ook willen en jaloers zijn op het figuurtje wat ik heb en graag tips willen. Wanneer ik zeg dat ik niet bevoegd ben om tips te geven omdat dit eigenlijk een hele ongezonde sport is, reageren ze vaak gefrustreerd en gemeen wat ik erg vervelend vind. Zo ben ik er toch achter gekomen dat social media echt een vertekend beeld geeft van de werkelijkheid. Deze hele wedstrijdvoorbereiding vergt veel discipline, motivatie en vooral hele goede begeleiding van een ervaren coach want elke dag vraag je ontzettend veel van je lichaam en drijf je die tot het uiterste. Daarmee bedoel ik dus dat het een ‘ongezonde’ sport is. Een langere tijd op een heel laag vetpercentage leven kan zelfs gevaarlijk zijn. Momenteel is mijn percentage rond de 16% en het percentage voor een gezonde vrouw ligt tussen de 20/25%.

Het ziet er allemaal mooi uit hoor op foto’s, dat weet ik ook wel en ben ik best trots als ik een foto van mijn blote buik met lijnen plaats. Maar heb je ooit weleens nagedacht over de negatieve dingen die zo’n voorbereiding met zich meebrengt? Nu spreek ik uit mijn ervaringen en dit is natuurlijk bij iedereen verschillend. Heel de dag heb ik honger, ben ik moe, heb ik wallen tot m’n knieën, heb ik een slechte weerstand, heb ik het altijd koud, ben vaak chagrijnig. En dan nog niet gesproken over mijn hormoonhuishouding, die is namelijk zeer onregelmatig en kan stoppen naarmate mijn vetpercentage daalt. Je raakt in deze voorbereiding geobsedeerd door eten en droomt er zelfs over. Elke dag  slaap je slecht omdat je wakker word van de honger. Oja, en dan nog het zelfbeeld wat je creëert in die weken want de shape die je wegzet is maar van hele korte duur. Kan je het mentaal aan dat je de week na je wedstrijd gelijk weer kilo’s aankomt?  Heb je dat ervoor over en is dat je het waard om eigenlijk maandenlang te lijden voor wat zal het zijn… 10 min totaal op het podium?

Maar waarom doe jij het dan is natuurlijk de vraag die je stelt. Zoals er in mijn andere blogs te lezen is heb ik een eetstoornis gehad waarbij ik werkelijk de hele dag niks at totdat ik dacht dat ik van mijn houtje zou gaan, dan at ik een paar dropjes, koekjes of iets anders kleins. Ik had een hele ongezonde levensstijl omdat ik namelijk dacht dat ik te dik was, dit kwam mede door social media. Natuurlijk onzin besef ik me nu. Maar door uiteindelijk van de een op andere dag mijn levensstijl om te gooien en ben gaan sporten en goed eten heb ik mezelf in positieve zin zien veranderen. Mijn mindset werd positief en ik liet mijn emoties volledig toe waardoor ik ook mijn lichamelijk veranderingen ging waarderen. Deze voorbereiding is een test voor mezelf of ik het lichamelijk en geestelijk aankan om tot het uiterste te gaan en na de wedstrijd niet in oude slechte gewoontes te vallen. Als me dit lukt heb ikzelf het gevoel dat ik een boek dicht kan slaan van een periode in mijn leven waarbij het niet goed met me ging. Ik zie deze voorbereiding als een zoveelste herkansingstentamen voordat ik mijn diploma kan ophalen. En geloof me, ik weet nu al dat ik hem ga halen omdat ik mezelf sterk in mijn schoenen voel staan.

Zoals ik vorige week heb geschreven had ik een ander voedingsschema gekregen van mijn coach met lage en hoge koolhydraatdagen en vrijdag had ik een meting. Helaas stagneer ik flink in mijn vetpercentage waardoor ik nu geen koolhydraten meer mag eten. Ook de cardio is opgeschroefd naar 2x per dag wat dus betekend dat i.p.v. 04:15 om 03:30 mijn wekkertje gaat op werkdagen. Toen ik erover nadacht had ik wel een momentje van “f*ck that sh*t… I’m out” maar gelukkig ben ik geen opgever en ploeter ik dus maar stug door. Oja ook iets leuks in een voorbereiding, je word verschrikkelijk vergeetachtig. Zo heb ik dit weekend dus de vaatwasser aangezet zonder de deur te sluiten. Als ik iets wegleg weet ik een paar minuten later al niet meer waar ik het gelaten heb en aangezien ik best een chaoot ben heeft natuurlijk geen enkel ding in huis een vaste plek.

Zo’n anderhalve maand woon ik al in mijn nieuwe paleisje maar het is nog steeds niet helemaal af. Dus ik kan niet wachten tot na de wedstrijd als ik weer wat meer energie heb om wat dingen te fixen want ik begin me nu toch wel te storen aan alles.

Nog 3 weken om alles te geven, honger te lijden maar ook stiekem te genieten. Veel tijd besteden aan het poseren voor het podium en vooral vaak mijn mooie blingbling bikini aantrekken. Heel veel negatieve dingen in deze post maar toch geniet ik nog ergens van het hele proces omdat ik weet dat ik er sterker uitkom. Deze weken en vooral deze week ben ik erachter gekomen wie me wel volledig steunen en wie niet en heb daar ook een conclusie uit getrokken hoeveel pijn het ook deed bij me.

Maar ik heb liever mensen in m’n buurt die me onvoorwaardelijke steun bieden en voor niemand uit de weg gaan dan mensen die laf zijn en hun eigen belangen voorop stellen en daarmee mensen veel pijn doen.

 

Tot volgende week,

Veel liefs,

Kyra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s