Van onzeker veulentje naar  showpony |THE MOMENT     

1517807947446.jpeg

Daar zijn we dan weer. De wedstrijd is voorbij, werkzaamheden weer opgestart en tijd voor de blog. Vorige week wilde ik nog een blog schrijven van m’n laatste week maar dit heb ik niet gedaan omdat ik het ontzettend zwaar had en me volledig wilde focussen op de wedstrijd.

1 week out

Deze week was pittig maar dan ook echt verschrikkelijk pittig. Deze week haalde ik de 800 calorieën niet eens qua voeding en dat ging ik aan alles merken.  Ook zaten er zero koolhydraten in mijn dieet. M’n humeur was verschrikkelijk waardoor ik een echte nurk werd en vooral een geïrriteerde schreeuwende tokkie achter het stuur in de auto. M’n weerstand werd slechter, ik was moe, ik had het koud, alle spieren en gewrichten gingen pijn doen en het vervelendste vond ik dat mijn hormonen alle kanten op sprongen. Gezond hé dat sporten (not).  Gelukkig had ik dan wel een weekje vakantie waardoor ik de laatste week kon rusten om later op de dag de hele zware depletiontrainingen te doen.

Bij een depletion training put je je spieren volledig uit zodat je spieren de koolhydraten die je eet voor de wedstrijd gelijk opslaan. Maar dat betekende wel dat door die training ik met tranen in mijn ogen de oefeningen aan het doen was omdat ik gewoon op was en niet meer wilde(schijnt normaal te zijn). Gelukkig was mijn lieve broertje er bij elke training bij om me te pushen, motiveren, helpen en op te rapen van de grond. Ook elke dag ongeveer 6 liter water achterover tikken viel me ontzettend zwaar omdat ik altijd blij ben dat ik de 2 à 3 liter weet te halen per dag.

Ik merkte aan mezelf dat ik gewoon alle gedachtes op 0 had staan en gewoon braaf deed wat ik moest doen, niets meer en niets minder. De lol van het trainen was er ook al 2 weken af maar ik had gelukkig wel ontzettend veel zin in de wedstrijd. Op woensdag had ik de laatste training erop zitten en was het tijd om lekker te rusten.

Vrijdag 8-12-2017

Ik mocht vanaf deze dag eindelijk gaan laden! Het was ook de bedoeling om rust te houden zodat alle koolhydraten hun werk konden doen maar ik vond dat echt heel lastig omdat ik opeens super veel energie kreeg van het eten. Ik heb overal maar een kopje koffie etc. gedronken en toen was het tijd voor de pre-registratie. Eenmaal daar aangekomen bij het hotel was het tijd om met mijn bakjes te dineren in de auto waarna we snel naar het team liepen voor de inschrijvingen. Bij de inschrijving word je lengte gemeten zodat ze je in een klasse in kunnen delen en mijn  klasse werd Bikini 3. Je begint gelijk met vergelijken omdat iedereen al in bikini staat en probeert te raden wie er in je klasse zal zitten. Een paar seconde werd ik opeens super onzeker maar bedacht me opeens wat mijn doel was van deze wedstrijd en dat was vooral genieten. Ik was vrijdag al super trots op mezelf dat ik de inschrijving had gehaald omdat ik deze prep best zwaar vond en van tevoren niet gedacht had deze vol te kunnen houden, but I did it! Eenmaal thuis gekomen zijn we lekker op tijd naar bed gegaan om goed uit te rusten voor de belangrijke dagen.

Zaterdag 9-12-2017

We waren al lekker vroeg wakker dus we konden alles op ons gemak doen aangezien ik pas om 16:10 het podium op zou moeten en de inschrijving al gedaan was. Ik ben die ochtend nog wat wit brood gaan halen aangezien ik met mijn prephoofd best vergeetachtig ben en die dus was vergeten want ik mocht als ontbijt wit brood met gebakken HELE eieren en ketchup, 1 groot feestontbijt dus. Om de zoveel minuten stond ik wel even voor de spiegel om mijn shape te checken en te kijken of de koolhydraten hun werk wel deden en er was al een duidelijk positief verschil. Voor we het wisten was het dus tijd om naar Veldhoven te gaan.

Na een klein uurtje rijden waren we daar aangekomen en kon ik gelijk de spraytan in. Voor mijn doen was ik super wit en door de spraytan leek het wel alsof ik op vakantie was geweest en toen was het wachten geblazen. Continue op een matje liggen is echt niks voor mij maar omdat mijn darmen koolhydraten niet zo leuk vinden moest ik wel rustig aan doen zodat mijn buik zich niet zou opblazen en dat is goed gelukt. Voor we het wisten was het tijd om op te warmen en mijn bikini vast te plakken aan m’n billen (ja echt haha). Helaas was ik te laat begonnen met opwarmen waardoor voor mijn gevoel mijn spieren niet optimaal opgepompt waren maar daar was niks meer aan te doen en moest ik in de line-up gaan staan.

Ik keek zo eens om me heen welke meiden er nog meer stonden en ik werd weer zo verschrikkelijk onzeker en vroeg me af of ik nog weg kon rennen. Maar toen riepen ze “Ja lopen, het is showtime”. Ik haalde eens diep adem om daarna met mijn neppe glimlach het podium op te lopen voor de quarterturns. Ik voelde m’n onderlip trillen en dacht echt ‘what the f*ck’ doe ik hier in godsnaam maar toen hoorde ik mijn kleine zusje keihard roepen en schreeuwen (geloof me, die kleine smurf kan veel decibels produceren) door de zaal waar 1500 man in zat waardoor ik een oprechte glimlach kreeg en weer mijn doel voor ogen kreeg en begon te genieten op het podium. Ik had geen first callout maar daar was ik ook niet voor gekomen. Met een big smile kwam ik van het podium af en stond er een fles water klaar omdat ik vanaf vrijdagavond 17:30 niks meer had gedronken. Gelijk riep ik dat ik het super leuk vond en was het tijd om naar mijn familie te gaan. Iedereen keek zo trots en omhelsde me waardoor ik helemaal in de wolken was en mijn dag niet meer stuk kon. We zijn lekker op tijd weer naar huis gereden zodat we nog even lekker op de bank konden hangen om alles te evalueren.

Zondag 10-12-2017

It’s my little sisters birthday!! Mijn drakenzusje is 23 jaar geworden. Om 9 uur stond ze op de stoep om me weer op te maken maar ik was zo bezig met mezelf dat ik gewoon vergeten was om haar te feliciteren (egoïstische sport is dit). Nadat ik haar eindelijk had geknuffeld en gefeliciteerd zijn we weer lekker gaan tutten om met het baggerweer naar Veldhoven te rijden omdat het tijd was voor mijn individuele I-walk om 14:55. Weer op tijd aangekomen en gelijk de spraytan in, weer liggen en wachten en nu op tijd beginnen met opwarmen. Even een shotje likeur 43 (goed voor de adertjes) en weer stond ik in de line-up. Deze keer totaal niet zenuwachtig maar juist super enthousiast omdat ik hier al maanden voor heb geoefend. Vol trots en met een goede oprechte glimlach liep ik het podium op om daar mijn poseerroutine te doen. En natuurlijk hoorde ik mijn zusje weer mijn naam schreeuwen in de volle zaal haha.

Het was in 1 woord GENIETEN!! Een week terug riep ik nog dit doe ik noooooit meer maar toen ik het podium weer afliep riep ik gelijk IK WIL NOG EEN KEER! De prijsuitreiking was pas om 8 uur dus we hadden nog lekker de tijd om rond te lopen op het evenement. Ik behoorde helaas niet in de top 5 maar voor mezelf ben ik zeker een winnaar. En ben ik daarna naar de gele sexy M geweest? NATUURLIJK! Ik heb mezelf weer flink volgegeten tot buikpijn toe maar het was het zeker waard.

Hoe nu verder?

Rusten, rusten en nog eens rusten. Deze week wil ik mijn lichaam alle tijd geven om zich te herstellen want het was een pittige tijd. Alle spieren en gewrichten doen zeer waardoor de kans op blessures groot is. Na de wedstrijd heb ik nog meer motivatie gekregen om lekker te trainen en daar wil ik volgende week weer rustig aan beginnen om weer lekker wat spiermassa op te bouwen. Natuurlijk heb ik nu weer alle tijd om de volledige aandacht te geven aan mijn familie want de leuke dingen ondernemen heb ik echt gemist. Deze week ga ik op m’n gemak alle blogs van de weken teruglezen omdat dit ook echt een emotionele rollercoaster is geweest.

Ik heb voor mijn gevoel nog veel emotionele klappen te verwerken zoals enorme teleurstellingen van mensen waarvan ik had gehoopt dat ze me zouden steunen maar me helaas keihard hebben laten vallen wat me echt verschrikkelijk veel verdriet doet. De uitdaging voor mezelf begint nu pas omdat ik moet gaan werken aan mijn positieve mindset om niet terug te vallen in negatieve dingen zoals accepteren dat ik nu weer aan ga komen in gewicht etc. Maar gelukkig heb ik veel lieve mensen om me heen die me wel volledig steunen en veel liefde en warmte geven dus die enkeling die het niet doet kan wat mij betreft ook klappen en daar zal ik ook zeker afstand van doen.

Deze keer een extreem lange blog en een groot applaus voor jezelf als je het helemaal gelezen hebt.

We gaan weer lekker de feestdagen tegemoet maar als ik op dit hele proces terugkijk ben ik echt verschrikkelijk trots op mezelf. Niet alleen dat ik de prep heb volgehouden maar ook dat ik in een inieminie roze glitterbikini op het podium met een volle zaal zelfverzekerd heb staan stralen.

Mijn doel is behaald want ik ben van een onzeker veulentje opgebloeid naar een echte zelfverzekerde showpony.

Veel liefs,

Kyra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s