Waar is die leuke mindset?

Ik zoek door het huis naar mijn motivatie maar ik ben het echt kwijt. Motivatie voor mijn werk? Ja die ligt gewoon op mijn werk dus die ben ik niet kwijt. Maar de motivatie om te sporten, goed te eten en positief te blijven ben ik wel eventjes zoek.

Waar ik eerst 6 dagen per week trainde, train ik er nu maar 3. Daar waar ik me aan een strak voedingsschema hield en alles afwoog eet ik nu waar ik zin in heb op dat moment wat eigenlijk veel te weinig is voor mijn lichaam. Na de wedstrijd heb ik mijn lichaam en geest een moment rust gegund en zou alles na de feestdagen weer oppakken maar ik heb het gevoel dat ik in een zwart gat ben beland. Geen flauw idee hebben waar ik moet beginnen, geen zin om erover na te denken en als ik in de spiegel kijk vind ik het allemaal wel prima. Gek genoeg zit ik op zich wel lekker in mijn vel en heb ik er gelukkig vrede mee dat ik 7kg ben aangekomen na de wedstrijd wat ik niet had verwacht. Helaas heb ik toch een heel onrustig gevoel in mijn lichaam dat ik iets niet goed doe of aanpak en weet ik geen raad met die emoties. Ik heb het gevoel gekregen dat alles MOET maar dat ik niks WIL.

Momenteel zijn er in mijn omgeving veel dingen aan de hand waarbij mensen naar mij komen met hun problemen waar ik trots op ben omdat ze weten dat ik voor ze klaar sta. Het vervelende daarvan is, is dat ik zo gevoelig ben dat ik de gevoelens van andere die van mezelf maak waardoor ik door de bomen het bos niet meer zie en het lijkt alsof dit mijn eigen gevoelens zijn. Ik word hier echt somber van en vooral heel erg uitgeput. Heel soms geniet ik gelukkig weer intenser van hele kleine momentjes zoals wanneer ik mijn huisdiertjes met elkaar zie spelen of wanneer ze lekker tegen me aan liggen. Maar hoe blijf je positief en hoe houd je je mindset op het rechte pad?

Het leven van een HSP’er gaat niet altijd over rozen helaas. Als je hooggevoelig bent kan dat vele voordelen hebben. Maar wanneer je niet de tijd krijgt om alles te verwerken zoals ik op dit moment dan is het vooral een enorme last die je mee moet dragen. Wat ik vooral merk is dat ik mezelf langzaam aan het verliezen ben en moet ik ervoor waken dat ik niet in een negatieve spiraal gedonderd word. Ik kan momenteel geen onderscheid maken tussen mijn gevoelens of die van een ander waardoor de negatieve gevoelens de overhand krijgen en ik de positieve gevoelens weinig tot niet meer ervaar.

 

Zo heb ik mijn momentje genomen om even goed na te denken. Wat is er in het verleden allemaal gebeurd en wat waren mijn doelen? Heb ik deze doelen nu behaald en zoja, wat worden mijn nieuwe doelen? Hoe vind ik mijn leven in het heden en wat moet ik veranderen om het te verbeteren voor de toekomst? Ik weet het, dit zijn lastige vragen om te beantwoorden maar wel heel interessant om erover na te denken en bij stil te staan.

Wat bij mij opvalt is dat ik alle materialistische doelen heb behaald, zoals een nieuw huis voor mij en m’n beestjes, leuke auto, mooie meubels en dat ik er elke dag met leuke kleding bijloop. Maar de emotionele doelen, heb ik die behaald? Ja, ik heb ze behaald maar sommige helaas niet vast kunnen houden. Ik mis verschillende dingen in het verleden die ik nu niet meer heb en ik kan die doelen ook niet meer behalen omdat ik deze hard gezegd vergooit heb. Wat ik gelukkig wel vast heb kunnen houden en zelfs verbeteren is mijn relatie met ons gezin (mama, zusje en broertje). De openheid die we met elkaar delen en hoe we elkaar steunen in goede of slechte tijden is zo mooi dat deze bijna niet te beschrijven is. Ik ben daar als persoon ontzettend trots op en laat me de vergooide doelen deels doen vergeten en maken het minder erg dat deze weg zijn. We zitten allen met bepaalde issues van het verleden en maken deze binnen het gezin bespreekbaar waardoor de pijn wat verzacht word. We weten wat we aan elkaar hebben en laten daar niemand tussenkomen.

Toch wil ik eraan werken om die positieve mindset weer volledig terug te krijgen. Het plan is om elke dag voor het slapengaan een momentje stil te staan bij alle positieve dingen die op die dag zijn gebeurd en op te schrijven waarvoor ik dankbaar ben. Ook ga ik werken aan de emoties die ik heb door ze volledig toe te laten. Moet ik een potje huilen, dan ga ik een potje huilen. Heb ik zin om door de kamer te dansen van blijheid met Botje de kat over m’n schouders gegooid, dan doe ik dat lekker. Het slechtste wat je kan doen is namelijk je emoties en gevoelens wegstoppen. Dat werkt namelijk maar even maar op den duur kom je jezelf toch tegen d.m.v. een burn-out etc.

Sta stil bij de dingen die je meemaakt want je leert ervan en ze maken je sterker. Ook al ervaar je dit op dat moment niet, maar wanneer je je gevoel toelaat zal je merken dat wanneer de scherpe randjes eraf zijn wat daaruit je leermoment is. Omarm alle gebeurtenissen want het maakt je de persoon die je bent en uiteindelijk zal worden. Ieder persoon heeft goede en minder goede kanten alleen is het de kunst om de minder goede kanten te accepteren van jezelf want iedereen is mooi op zijn of haar manier.

 

Veel liefs,

Kyra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s