Oei, uw kindje is wel erg klein mevrouw da Costa

Deze zin zal ik nooit vergeten toen ik de 2e groei-echo kreeg bij de verloskundige. De baby was bij elke echo en controle gezond en zat op de gemiddelde groeilijn bij de 20 weken echo maar opeens zat ze bij de 1e groei-echo op de onderste en bij de 2e ver onder de onderste lijn. Ik werd dus doorgestuurd naar de gynaecoloog om het nog een keer te laten controleren en daarbij kreeg ik ook een meting om te kijken of er genoeg voedingsstoffen naar de baby gingen via de navelstreng en placenta. En toen begon de onzekere periode.

De toevoer van de voedingsstoffen waren dus niet goed waardoor mijn kleine meisje maar 150gr in 3 weken tijd was aangekomen wat betekende dat ik elke dag voor een ctg naar het ziekenhuis moest. 2 weken later woog ze nog maar 1700gr terwijl ze al rond de 2500gr moest zitten. Wat er gebeurd in zo’n situatie is van zoveel verschillende dingen afhankelijk. Het beste zou zijn dat ze langzaam zou blijven groeien en dagelijks in de gaten word gehouden zodat ze nog niet gehaald hoeft te worden. Gelukkig was de toevoer van voedingsstoffen een week later weer beter waardoor ze nog mocht blijven zitten. De afgelopen weken is ze gelukkig heel langzaam blijven groeien maar blijft het een kleintje waardoor ze nog steeds in de gaten gehouden word maar gelukkig hebben we samen de 38 weken gehaald en mag ze nu veilig ter wereld komen.

Het is een onzekere periode geweest wat weer stress geeft wat je op dat moment niet kan gebruiken. De rede voor de slechte toevoer weten ze niet maar volledige rust heeft goed geholpen. Hoe ben ik hiermee omgegaan en wat heb ik gedaan om mijn lichaam toch rust te gunnen? Hierbij wil ik een aantal tips geven:

  • Zoek afleiding: Dat is logisch maar niet makkelijk. Ik ben babykleertjes gaan maken, films gaan kijken, schrijven om mijn gedachtes iets te verzetten. S’avonds ben ik altijd bij mijn moeder omdat ik natuurlijk alleenstaand ben en geen zin had om alleen thuis te zitten zodat ik toch wat afleiding had.
  • Praat: Praat met je partner, moeder, vriendin of iemand anders waarbij je je goed voelt. Spreek je zorgen uit en krop het niet op want wat je absoluut niet kan gebruiken is een hoge bloeddruk.
  • Google niet: Op momenten zoals deze is Google je ergste vijand. Er staan vervelende verhalen op en feiten over eventuele fouten in chromosomen. Ik heb bijvoorbeeld geen NIPT-test laten uitvoeren en heb wel gegoogled en voelde me gelijk schuldig dat ik die test niet had laten doen want stel je voor… er is iets mis in haar chromosomen.
  • Heb vertrouwen: Vertrouw de artsen en volg hun advies op. Ze doen er namelijk alles aan om een gezond kindje ter wereld te willen brengen. Ik heb een moment gehad van oké snij me maar open en haal haar er maar uit als het beter is en vond het bloedirritant dat ze nog een week wilde wachten met inleiden. Gelukkig was dit de juiste beslissing want uiteindelijk is ze toch blijven groeien en je buik is zolang het kan toch de allerbeste couveuse.
  • Leef eventjes anders: Ik heb me deels soms een beetje afgezonderd. Geen zin in sociale contacten of telkens vertellen hoe ik me voelde. Ik vond het zelf fijn om me eventjes terug te trekken en gewoon niks te doen. In deze tijd leef ik namelijk van dag tot dag en had/heb geen zin om elke dag te moeten vertellen hoe het ging/gaat.
  • Het is niet jouw schuld: In het begin was ik boos… boos op mezelf. Had ik dan toch teveel hooi op mijn vork genomen? Alleenstaand, smeken van haar vader om er voor der te zijn, verbouwing, stress om m’n werk en nog meer stressfactoren. Maar nee, het lag/ligt niet aan mezelf. Ik heb namelijk al het mogelijke gedaan om een gezonde zwangerschap te hebben.

Het is nooit leuk om te horen dat een controle niet helemaal is zoals het moet gaan maar probeer er toch nuchter tegenaan te kijken en te blijven genieten van de zwangerschap. Heel de zwangerschap heb ik al hele gesprekken met mijn buik gevoerd waardoor ik er niet van sta te kijken dat de kleine uit mijn buik komt met haar vingers in der oren haha.

Vandaag dus 38 weken zwanger. Nooit gedacht dat ik de 38 weken zou gaan halen maar volgens mij zit ze wel prima en is ze nog niet echt van plan om de wereld te ontdekken. Ik geef haar groot gelijk want momenteel is er veel gaande natuurlijk omtrent het corona-virus. We gaan gewoon (lekker) afwachten totdat ze komt maar ik zeg jullie eerlijk…. met de dag word ik nieuwsgieriger en ongeduldiger, ze zeggen natuurlijk niet voor niks “de laatste loodjes wegen het zwaarst”.

Veel Liefs,

Kyra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s