De inleiding van ons nieuwe boek

Alweer een maand en een dag geleden begon de inleiding van ons nieuwe boek. Ons??? Ja ONS want 29 maart is mijn mooie prinses Jessy Brianne da Costa geboren met een letterlijke inleiding op 28 maart. Ik neem jullie in deze blog mee hoe dat ging.

Jessy was tijdens de zwangerschap te klein geschat waardoor ik onder strenge controle kwam te staan van de gynaecoloog. Doordat ze minder goed groeide vonden ze het geen meerwaarde meer om verder te groeien in mijn buik en is de inleiding ingepland zodat ze verder kon groeien buiten mijn buik. De datum van inleiding….28 maart om 09:00 melden bij het Bravis ziekenhuis in Bergen op Zoom.

Ik weet nog goed dat ik dacht… oke volgende week ben ik dus gewoon mama. Aan de ene kant ontzettend fijn dat je weet wanneer je moeder wordt maar aan de andere kant was ik teleurgesteld in mijn lichaam dat ik in mijn ogen niet alles had gegeven voor Jessy om goed te groeien en zelf aanstalten te laten maken om kennis te maken met de wereld.

27 maart kon ik dus ook geen oog dichtdoen. Ik dacht voornamelijk na wat er tijdens de zwangerschap allemaal was gebeurd en hoe alles is verlopen. Ik las de whatsappberichten en mailverkeer tussen mij en mijn ex terug en heb nog even een flink potje lopen huilen om het feit dat sommige dingen niet zijn gelopen zoals ze in mijn ogen horen te gaan. De ochtend van de inleiding heb ik mijn tranen nog de vrije loop laten gaan omdat ik bang was voor wat me te wachten stond met de bevalling, ik onzeker werd over het aankomende alleenstaande moederschap en omdat ik gelukkig was dat ik eindelijk kennis ging maken met mijn dochter…. tjaa LANG LEVEN DE HORMONEN!! Na dit emo-moment keek ik in de spiegel en heb ik hardop tegen mezelf gezegd, JIJ kan dit en je gaat nu dit boek voor altijd sluiten en opent NU een nieuwe voor jou en Jessy. Op deze manier ging ik toch met een gerust gevoel naar het ziekenhuis om dus de inleiding te beleven/schrijven voor ons nieuwe boek.

Eenmaal aangekomen en onderzocht te zijn door de verloskundige en verpleegkundige kwamen we erachter dat ik al 2cm ontsluiting had waardoor ik geen ballonnetje meer kon krijgen maar een soort tampon met het medicijn Prostaglandine om de baarmoedermond verder te laten rijpen en zo de bevalling op te wekken. Hierdoor kon ik niet meer naar huis maar moest ik in het ziekenhuis blijven. Om 22.00 zou de tampon eruit mogen om zo te kijken of er weeënopwekkers moesten komen.

Tijdens het eten rond 19:00 voelde ik al lichte weeën die vrij regelmatig kwamen maar ik had er geen last van. Pas rond 22.00 toen de tampon eruit mocht kwamen de weeën continue zonder pauze en hier was ik dus ook bang voor. Ik kwam in een weeënstorm terecht en riep de verpleegkundige erbij omdat ik echt kapot ging van de pijn. De verpleegkundige vertelde me dat dit geen ontsluitingsweeën konden zijn want die deden veeeeeel meer pijn en het zou nog een volle dag duren voordat ik ging bevallen. Op dat moment voelde ik me echt een watje want ik weet altijd hoe mijn lichaam in elkaar steekt en had zo sterk het gevoel dat het zover was. Weer werd ik onzeker en raakte ik een beetje in paniek omdat ik dacht dat mijn gevoel me in de steek liet..

Ondertussen waren we een 2 uur verder en ik begon echt letterlijk gek te worden van de pijn want nog steeds had ik geen pauze tussen de weeën. Mijn moeder riep de verloskundige erbij om te voelen en opeens zat ik dus op 5cm ontsluiting. Mijn gevoel liet me dus NIET in de steek en stelde ik me niet aan. De verloskundige stelde pijnbestrijding voor d.m.v. een pompje en daar ging ik mee akkoord, ik moest alleen wel wachten op 6cm ontsluiting en dat kon nog 2 uur duren vertelde ze en stelde ze een warm bad voor.

Rond 01:00 werd ik naar de bevalkamer gereden om een bad te nemen welke ze vol lieten lopen maar ondertussen kon ik de pijn echt niet meer aan en jammerde alleen maar om dat verdomde pompje en werd ik ook een beetje bitchie tegen de verloskundige (sorry). Het duurde me allemaal te lang want nog steeds zat en totaal geen pauze tussen de weeën. Voordat dat pompje werd aangebracht voelde ze nog even naar de onsluiting…. en wat bleek, ik zat gewoon al op 8cm en kreeg te horen dat de pijnbestrijding te laat was en dus niet meer kon. Op dat moment haatte ik mijn leven en een kwartier later kwam opeens de eerste perswee.

Deze perswee viel nog wel weg te puffen maar toen kwam opeens de 2e en dat ging een stuk moeilijker en begon ik al te roepen dat ik het niet meer kon houden. Maar ik MOEST het ophouden van de verloskundige. Bij de 3e raakte ik totaal in paniek omdat ik deze gewoon echt niet meer kon ophouden en riep dat de verloskundige moest voelen voor de ontsluiting. Ze voelde en zei verbaast dat ik al op 10cm zat en dus mocht persen.

Mijn eerste gedachte was… oke de laatste loodjes zijn aangebroken en begon als een gek te persen omdat ik ten eerste van de pijn af wilde zijn en ten tweede zo snel mogelijk mijn meisje in mijn armen wilde hebben. Slechts 29 minuten persen en mijn kleine meid kwam schreeuwend ter wereld!

Verwonderd en half huilend heb ik haar bewonderd en alle vingertjes 1 voor 1 geteld. De geboorte van Jessy was echt het moment dat ik besefte wat echte onvoorwaardelijke liefde betekend en voelde ik me voor het eerst in mijn leven zo intens gelukkig en compleet.

Nu zijn we intussen alweer een maand verder en kan ik me geen leven meer voorstellen zonder haar. Het lijkt voor mijn gevoel alsof ze er al jaren is want alles gaat vanzelf en lijkt vanzelfsprekend. Is het zwaar als alleenstaande moeder… dat zeker! Alles rust op jouw schouders zoals de voeding, het verzorgen, het huishouden en alles wat je nog moet regelen omdat ze er is. Natuurlijk krijg ik veel hulp van familie maar toch wil ik zoveel mogelijk zelf doen. Maar om wakker te worden na elk kort slaapje dat je doet en je ziet dat lieve koppie is het echt meer dan waard!

Veel liefs,

Kyra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s