7 dingen die ik zei voordat ik moeder was waar ik nu op terug kom.

Je herkent het vast wel. Toen je nog geen papa of mama was zei je dingen m.b.t. kinderen waar je later achterkomt dat het onzin is zodra je je eigen kleintje in je armen hebt. Ook ik moest eraan geloven. Jessy is nu anderhalve maand oud en kom er steeds meer achter wat voor onzin ik riep of advies gaf naar m’n zusje toen zij net haar eerste kreeg. Ik zal eens een paar uitspraken opsommen waar ik nu keihard op terug kom.

Weinig slaap? Je kan toch slapen als de baby slaapt?

Hahaha.. laten we hier even om lachen! Jessy weigert 9 van de 10 keer om in haar eigen bedje te slapen waardoor ik bijna heel de dag met haar op mijn armen zit. Soms… najah best vaak slaap ik inderdaad wanneer de kleine slaapt s’nachts met haar in m’n armen in mijn bed. En wanneer ze overdag slaapt dan probeer ik zoveel mogelijk te doen in het huishouden met haar in mijn armen of draagdoek.

Wat ben ik blij als de kleine er is…. dan slaap ik weer fatsoenlijk.

Laten we hier nogmaals ontzettend hard om lachen!! Slapen?? Wat is dat? Kan je dat eten? Ja met die dikke buik was het echt een ramp om te slapen maar sliep ik wel langer dan 2 uurtjes achter elkaar. Nu Jessy er is moet ze natuurlijk om de 2 a 3 uur eten en aangezien ik borstvoeding geef en die dame continue in slaap valt tijdens de voeding ben ik bijna 45 minuten tot soms een uur bezig met borstvoeding geven en verschonen. Dat betekend dat tussen elke voeding ik met een beetje geluk 2 uurtjes achter elkaar kan slapen. Wel een gelukje is, is dat ik erg goed tegen korte slaapjes kan en gek ben op dutjes doen want zo voelt het eigenlijk… Ik doe continue dutjes.

Alles is een kwestie van plannen met een kind.

Het enige wat ik kan inplannen is de tijd van de voeding en zelfs dat gaat vaak nog mis omdat Jessy soms om de 2 uur eten wilt i.p.v. om de 3 uur want tja.. borstvoeding is een kwestie van vraag en aanbod. Voor de rest is Jessy degene die de planning bepaalt en ik probeer daar in mee te gaan en pas me er vooral op aan. Dit vond ik in het begin ontzettend lastig omdat ik nogal een planner ben van mezelf maar nu draait continue het liedje Let it go van Frozen in mijn hoofd zodra iets niet gaat zoals ik in mijn hoofd had zitten.

Zodra het mag ga ik weer trainen.

Dit was mijn planning aangezien ik fanatiek gewichtsmijter was, maar gelukkig is de coronacrisis een goed excuus dat ik niet kan trainen omdat de sportscholen dicht zijn. Ik doe enkel trouw mijn buikspieroefeningen.. namelijk zonder handen en met mijn benen in de lucht proberen omhoog te komen van de bank zonder Jessy wakker te maken. Oja,, squatten doe ik ook als ik met Jessy in mijn armen haar tut van de grond af moet rapen wanneer ze hem voor de zoveelste keer uit tuft.

Zodra ik moeder ben heb ik alles op een rijtje en onder controle.

Ik zeg wel dat ik alles onder controle heb maar dat is one big LIE! Ja,,, mijn meisje komt echt niks tekort want heel mijn wereld draait om haar. Maar als het komt op het huishouden stapelt de was zich op, was ik mezelf soms met een washandje omdat ik niet de tijd kan nemen om lekker lang onder de douche te springen zonder dat Jessy gaat huilen en borstel ik soms mijn haar 2 dagen niet omdat ik dit gewoonweg vergeet en je het toch niet ziet door m’n krullies.

Zodra de kleine er is moet ze wel gelijk in haar eigen bedje.

Dit was ook serieus mijn planning en heb het ook geprobeerd alleen vond ik het zo zielig als ze ging huilen waardoor ik haar telkens bij mij in bed leg. Elke avond probeer ik het, maar daarna zwicht ik toch. Het consultatiebureau is het er niet mee eens want ze zeggen dat het onveilig is en dat ik haar verwend waardoor ik in een leuke discussie kwam met de consultatiebureaumevrouw. Het lijkt mij juist gevaarlijker als ik geen slaap krijg en kribbig word omdat Jessy perse in een bedje moet slapen van het consultatiebureau en alles bij elkaar krijst omdat ze graag tegen mij aan ligt. Helaas heb ik niet iemand naast me liggen waar ik mee af kan wisselen als het om nachtvoeding, in slaap wiegen etc gaat dus mag ze gewoon lekker tegen me aan liggen zodat we beide aan onze nachtrust komen.

Een baby kan je gerust even laten huilen.

Nee nee en nog eens nee. Ik kan dat dus niet! Jessy probeer ik wel telkens wanneer ze bij me in slaap valt in haar bedje te leggen maar na een minuut of 10 schrikt ze dan toch wakker en gaat ze huilen. Ook ik maak me er schuldig aan om dan gelijk naar haar toe te gaan zodat ik haar kan troosten. Ze begraaft dan haar koppie tussen mn boobies en gaat dan lekker verder slapen waardoor ik van mening ben dat m’n meisje gewoon echt verdrietig was en liefde wilt van mama.

Er zullen vast nog wel dingen zijn die ik heb geroepen waar ik nu op terugkom. Wat waren jouw uitspraken voordat je kinderen had? Ik ben benieuwd!

Veel liefs,

Kyra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s