Ik word zo moe van

Ongevraagde goedbedoelde adviezen, vragen en vergelijkingen. Ik geniet meer dan ooit van mijn leventje samen met mijn dochter. Elke ochtend worden we letterlijk lachend wakker maar dat komt omdat we alles op onze manier doen en vooral hoe Jessy het graag heeft.

Iedereen in mijn omgeving weet natuurlijk dat ik alleenstaand ben en alles alleen doe. Toch vind ik het vreemd dat mensen daardoor gelijk denken dat ze hun kritische mening zomaar kunnen geven of adviezen waar ik me aan stoor. Ik zal een paar voorbeelden geven:

  • Je slaapt toch niet met je baby in bed dat is gevaarlijk, je kan beter gaan wandelen totdat ze slaapt…..UUHM JAWEL, ik doe dat wel, of nouja deed dat de eerste 10 weken want nu gaat het prima in haar eigen bedje. Ik vind het namelijk nog gevaarlijker om zelf zero slaap te krijgen zodat ik niet voor mijn kindje kan zorgen. Besef dat jij met je advies een partner hebt om af te wisselen met jullie leuke wandeling in de nacht maar ik trek dat niet 10 weken lang in m’n uppie.
  • Ze heeft wel een voorkeur he qua houding, daar moet je echt op letten want straks moet ze een helmpie op…. No sh*t sherlock, dat had ik nog niet gezien. Misschien ook mijn fout dat ik geen zin heb om uit te leggen dat ik met elk speelkwartier aan het trainen ben met haar om de andere kant soepel te maken dus antwoord ik maar dat ik het al weet. Dus de enige helm die ze op krijgt is een fietshelm als ze net zo onhandig word als der moeder.
  • Heeft ze ook iets weg van haar vader?…. Geen flauw idee want ik heb hem al maanden niet gezien, ook nog nooit zijn babyfoto’s trouwens. Ik vind het verschrikkelijk om deze vraag te krijgen want ik zou zo graag willen dat hij er gewoon was voor haar maar helaas pindakaas, je kan niemand dwingen… Stop gewoon met deze vraag te stellen.
  • Mijn man werkt heel veel dus ik weet hoe je je voelt als alleenstaande moeder….. Op zo’n moment kan ik mijn ene wenkbrauw niet bedwingen en vliegt deze spontaan omhoog. Nee je weet niet hoe het voelt want hij draagt waarschijnlijk wel de zware boodschappen uit de auto, houd de kleine bezig wanneer jij de was opvouwt, gooit geld in de huishoudpot en wilt er s’nachts ook wel een keertje uit voor de kleine. Doet je man echt niks…. dan neem ik mijn woorden terug.
  • Ik heb co-ouderschap dus ik snap je zo goed… Nee hier snap je me voor de helft omdat je kind er voor de helft van de week er is. De andere helft van de week zal je ze echt wel missen maar kan je wel even op adem komen en je eigen ding doen.
  • 3,5 dag werken na je verlof? Wat een luxe! Wees je familie maar dankbaar. Vergis je niet… Ik ben ontzettend dankbaar dat ik haar niet naar de kinderopvang hoef te brengen. Maar dat er gezegd word dat het luxe is snap ik niet. Die 1,5 dag dat ik vrij ben gaat van mijn snipperdagen af omdat ik financieel in de knoei kom met een 28 uur-contract. Dat betekend geen extra vrije dagen of vakantie opnemen. Maar hey! Ik zat vanaf december thuis dus vakantie genoeg gehad.
  • 3,5 dag werken na je verlof? Je neemt toch geen kinderen om die door een ander op te laten voeden? Hier ben ik het volledig mee eens. Maar een kind opvoeden onder een brug op een kartonnetje lijkt me ook niet slim omdat je de vaste lasten niet kan betalen.
  • Eet je wel gezond? Ik zie ongeveer 2x per week de thuisbezorgd langskomen. Oke, hier werd ik gemeen.. mijn antwoord was namelijk “kijk eens hoe goed ik er na 12 weken uitzie en waar bemoei je je mee”. Ik bestel inderdaad ongeveer 2x per week omdat ik gewoon te moe ben, geen zin heb om te koken en het leuker vind om te spelen met de kleine. Ik heb koken voor mezelf nooit leuk gevonden en totdat die kleine niet mee eet blijf ik dit zo doen.
  • Je moet wel tijd voor jezelf nemen hoor zodat je even geen mama bent. HAHA hoe dan?? Oke, ik breng haar wel eens naar mijn moeder, zusje of broertje zodat ik even boodschappen kan doen maar verder wil ik geen tijd vrijmaken om naar de kapper etc te gaan voor de lol. Ik vind het al erg genoeg dat ik 3.5 dag moet werken in de week dus wanneer ik vrij ben wil ik bij m’n meisje zijn. Verder voel ik me ook geen moeder wanneer ik op mijn werk ben want dat kan niet met mijn functie.

Zo, even een lekker klaagblogje geschreven over dingen waaraan ik me dus irriteer. Het kunnen goedbedoelde adviezen/opmerkingen zijn maar niet iedereen zit daar op te wachten. Vaak weet je ook de achterliggende gedachte niet waarom iemand een bepaalde keuze maakt in het leven of de manier van opvoeden.

Veel Liefs,

Kyra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s