6 maanden

Mijn lieve kleine meid is vandaag 6 maanden oud en ben ik al 6 maanden trotse mama!! Jeetje wat vliegt de tijd en wat word ze snel groot. Van een inieminie baby die uit mijn buik kwam naar een pittige lieve dame. Was het altijd makkelijk? Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het easypeasy ging de afgelopen 6 maanden want het ouderschap is zwaar.

Niet alleen zwaar omdat heel je leven veranderd maar ik vind het soms zwaar om alle ballen tegelijk in de lucht te moeten houden alleen, gelukkig met wat hulp van familie. Daarbij komt natuurlijk dat we de afgelopen maand door de medische molen zijn gegaan wat ook weer ontzettend veel kopzorgen en slapeloze nachten met zich meebrengt. Ik weet ook zeker dat ik niet de enige moeder ben die zou willen dat er nog een stuk of 10 klonen van jezelf zouden rondlopen. Er is in je hoofd een continue schuldgevoel waar ik nog steeds aan moet wennen. Werk ik niet teveel? Doe ik het wel goed als moeder zijnde? Het huishouden staat op z’n kop en ik ben te moe dus wil ook een dutje doen, dus wat zal ik eerst doen? Ik heb vooral mijn gevoel gevolgd en gekeken wat mijn meisje nodig had en dat was vaak voor mij voldoende.

Jessy en ik hadden eindelijk ons ritme gevonden totdat we telkens naar het ziekenhuis moesten. Jessy heeft daar mentaal veel last van omdat ze een heel gevoelig meisje is en veel te verwerken heeft. Daarbij komt nog dat ze wat druk op haar hersentjes heeft dus s’avonds ook last van hoofdpijn waardoor ze alleen maar wilt hangen bij me en niet wilt slapen. Dat niet willen slapen komt echt sinds ons eerste bezoek in het Sophia kinderziekenhuis en word ze s’nachts ook schreeuwend wakker. Ik vind het echt niet erg om haar elke avond in slaap te moeten wiegen of er in de nacht uit te gaan maar eerlijk is braaf… op een gegeven moment breekt het je een beetje op en ben ik blij dat het weekend is. We proberen nu zoveel mogelijk rust te houden zodat Jessy helemaal uitgerust de operatie ingaat over 2 weken, dat mama er dan ondertussen als een zombie bij loopt en leeft op koffie nemen we maar voor lief.

Deze eerste 6 maanden waren heerlijk. Jessy heeft zich op haar manier ontwikkeld tot een ontzettende vrolijke maar pittige meid die tegelijkertijd niks van vreemde mensen moet hebben en dat ook laat merken. Ik zeg dan ook op haar manier omdat ik me eerst zorgen maakte over haar ontwikkeling. Om me heen zag ik kindjes die jonger waren dan Jessy veel sneller rollen etc. Nu weten we dat het ligt aan haar hoofdje en kan ik het ook helemaal loslaten. Mijn meisje doet het gewoon lekker op haar manier wanneer zij er klaar voor is en daar is ook echt niks mis mee.

We hebben veel geleerd deze 6 maanden en elkaar ook echt leren kennen natuurlijk. Ik kan daarom ook niet beschrijven wat onze band is omdat je zoiets moet voelen met je kindje. Wanneer ze weer huilend wakker word en ik haar ga troosten begraaft ze dat lieve koppie tussen m’n boobies en valt ze weer in slaap waardoor je weet dat je je kindje hebt gerustgesteld, dit gevoel is het mooiste ooit. Je bent er voor elkaar want wanneer ik me down voel en niet lekker in mijn vel zit ben ik blij dat ik haar weer kan ophalen bij m’n zus of tante omdat Jessy mijn wereld echt stukken mooier maakt.

Ik geniet elke dag van haar en ik weet zeker dat zij ook elke dag geniet. 6 maanden lang super mooie momenten en over 2 weken gaan we samen een zware tijd tegemoet. Het is even vervelend maar niet erg want het is goed voor de toekomst.

Want 1 ding weet ik zeker…. Zolang Jessy en ik elkaar hebben kunnen we samen de hele wereld aan! Happy half birthday mijn lieve kleine meid!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s